داشبورد خودرو فقط یک صفحه نمایش نیست؛ زبان هشداردهندهای است که با علائم و چراغهای مختلف، سلامت و وضعیت خودرو را به راننده اطلاع میدهد. شناخت این علائم نهتنها از بروز خسارتهای سنگین جلوگیری میکند، بلکه میتواند جان شما را هم نجات دهد.
چراغهای هشدار را میتوان بر اساس رنگ و سطح اهمیت به سه گروه تقسیم کرد:
قرمز: هشدار جدی، توقف فوری و بررسی سیستم
زرد/نارنجی: هشدار متوسط، بررسی در اولین فرصت
سبز/آبی: عملکرد عادی یا فعال بودن یک سیستم
این دسته نشان میدهد که خودرو با مشکل جدی مواجه است و ادامه رانندگی ممکن است خطرناک باشد.
چراغ ترمز (Brake)
فعال بودن ترمز دستی یا مشکل در سیستم ترمز.
اقدام: توقف در مکان امن، بررسی مایع ترمز.
چراغ فشار روغن (Oil Pressure)
افت فشار یا سطح روغن موتور.
اقدام: خاموش کردن موتور و بررسی سطح روغن.
چراغ دمای موتور (Coolant Temperature)
داغ شدن بیش از حد موتور.
اقدام: توقف، خاموش کردن خودرو، بررسی مایع خنککننده.
چراغ ایربگ (SRS/Airbag)
نقص در سیستم کیسه هوا.
اقدام: مراجعه فوری به تعمیرکار.
این چراغها اغلب به معنای مشکل در سیستمها هستند اما معمولاً میتوان تا زمان رسیدن به تعمیرگاه به رانندگی ادامه داد.
چراغ چک موتور (Check Engine)
ایراد در سیستم موتور یا سنسورها.
اقدام: مراجعه به تعمیرکار برای عیبیابی.
چراغ ABS
اختلال در سیستم ترمز ضد قفل.
اقدام: سیستم ترمز معمولی فعال است، اما باید تعمیر شود.
هشدار فشار باد لاستیک (TPMS)
افت فشار باد در یکی از لاستیکها.
اقدام: بررسی و تنظیم فشار.
هشدار سوخت کم
کاهش سطح بنزین.
اقدام: سوختگیری در اولین فرصت.
این چراغها خطرناک نیستند و تنها برای اطلاع راننده هستند.
چراغ نوربالا (آبی)
چراغ کروز کنترل (سبز)
حالت صرفهجویی سوخت ECO (سبز)
همیشه دفترچه راهنمای خودروی خود را مطالعه کنید.
بیتوجهی به چراغهای قرمز میتواند باعث خرابی جدی موتور یا سیستم ترمز شود.
در سفرهای طولانی، فشار باد لاستیک و سطح مایعات را قبل از حرکت بررسی کنید.
چراغهای هشدار داشبورد، زبان ایمنی خودرو هستند. آشنایی با آنها، نه تنها هزینههای تعمیرات را کاهش میدهد، بلکه امنیت شما و سرنشینان را تضمین میکند. دفعه بعد که چراغی روشن شد، بدانید خودرو در حال گفتگو با شماست — کافی است پیامش را درست بخوانید.
لینک خبر